The issue whether life is pre-destined or what you make it still plays squirmingly on the minds of some (me included). There are those orthodox or those who remain in the fold of the conventional
and traditional ways and therefore have chosen a didactic life don't even entertain ideas like we chose our own path or we have come to conquer life according to our will. Contrary to this, there are those (I think 75% of the whole human population) believes the other way around. We are the masters of our fate and the captains of our soul. Hurray for William Ernest Henley's Invictus.Kung ang sagot mo sa katanungan ito ay ang ikalawa sa pagpipilian, mabuhay ka dahil hindi mo hinayaang patayin ka ng masamang bangungot kung saan marami pa rin ang nahuhumaling. Ipagbunyi mo na ikaw ay nabubuhay hindi dahil ginawa ka lamang ng iyong magulang upang tuparin ang utos ng nasa Itaas ng tayo ay magpakarami. Pinili mong tanggapin na ikaw ay tao nga, malinis na ipinanganak ngunit nagiging madungis habang nabubuhay.
Tinanggap mong maging masama at pinili mong gawin ang hindi naayon sa batas o tama dahil tinanggap mo ang iyong pagka-tao. Dahil din dito ay unti-unti ring bumababa ang halaga mo bilang tao. Sa madalin salita, tao ka nga bang maihahambing sa mga halaman at hayop sa iyong kapaligiran? Alam kong naguguluhan kayo. Ngunit kung hindi ay ibang usapan na iyan. Dahil naniniwala ako na tao lang ang mga kakayahang maguluhan at malito sa mga bagay-bagay na gumagalaw sa kanyang tabi-tabi.
I hope that the thought of this trivial and trifling er- relevant blog would somehow spark a sense of interest as you trudge and continue to dodge people along your journey. As you soon find out the very meaning and value of life, ask yourself with this very important question: Who made a fool of you so far?
Yehey! This is my first blog. Masaya ako. Masarap ngang mabuhay!